Τι θα ήθελα να συμβαίνει και γιατί

Πριν λίγο καιρό, μου ήρθε ένα μήνυμα για να κάνω μία αίτηση για να αποκτήσω τη πλαστική κάρτα αναπηρίας. Μία κάρτα δηλαδή που αποστέλλεται στον αιτούντα, εφόσον πληροί κάποιες προϋποθέσεις, εξυπηρετώντας για προτεραιότητα και χρήση παροχών χωρίς επίδειξη ιατρικών γνωματεύσεων. Καλό αλλά όχι αρκετό.

Προσωπικά, θα ήθελα μία κάρτα για όλα. Να ενεργοποιείται απλά από το σπίτι με κάποιον τρόπο, που προφανώς εγώ δεν είμαι κατάλληλη να ξέρω, ώστε να μην χρειάζεται να τρέχω από δω και από κει. Ειλικρινά δεν βαριέμαι. Όμως εγώ που χρειάζομαι συνοδό, χρειάζεται ή να ”χώσω” κάποιο φιλικό πρόσωπο ή να πληρώσω κάποιον να με συνοδεύσει, για να κάνω αυτό που χρειάζεται. Γενικά, προκύπτουν πολλά προβλήματα, αφήστε που και για εμάς τους αμεα η γραφειοκρατία είναι απίστευτη, ενώ θεωρητικά τα πράγματα είναι απλουστευμένα.

Για όλους, αμεα και μη, θα ήταν ωραία να υπάρχει μία κάρτα για όλα. Να μην κυκλοφορούμε με ένα κάρο κάρτες, να μην θυμόμαστε τόσα pin, να μην τρέχουμε να βγάλουμε την κάθε κάρτα σε άλλη υπηρεσία. Από τεχνολογία δεν ξέρω πολλά, θα έλεγα πολύ λίγα, αλλά πιστεύω ότι δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας η ύπαρξη μίας τέτοιας κάρτας. Ίσως να υπήρχε σε έναν κόσμο ιδανικά πλασμένο όμως στον δικό μας κόσμο μάλλον είναι ουτοπικό.

Θα ήθελα όλα να ‘ταν πιο απλά και να μην σπάω το κεφάλι μου να βρω τη λύση. Θα ήθελα μία κάρτα για όλα χωρίς να χρειάζεται να παιδευτώ γι’ αυτό γιατί πραγματικά δεν υπάρχει λόγος. Αντί να κάνουμε τη καθημερινότητα μας πιο λειτουργική, ασχολούμαστε με ανούσια πράγματα. Θα ήθελα να υπάρχει μία κάρτα για όλα ώστε να μην εξαρτώνται οι επιλογές μου από παράγοντες για τους οποίους χρειάζεται να έχω προνοήσει.

Εσείς τι άποψη έχετε; Γράψτε μου στα σχόλια την οπτική σας γιατί, η δική μου δεν είναι και πολύ θετική, ίσως μία άλλη προσέγγιση με βοηθήσει.

photo by RDNE on Pexels

Αν θέλετε κάντε εγγραφή, πατήστε like, μοιραστείτε το και αφήστε ένα σχόλιο.