Όλα τα πλάσματα θέλουν αγάπη

”Όλα τα πλάσματα θέλουν αγάπη” μου σχολίασε σε προσωπικό μήνυμα ένα άτομο εγγεγραμένο στο μπλογκ μου με αφορμή το κείμενο ονόματι ΤΣΟΥΤΣΟΥΜΠΡΕΛΟΣ. Σίγουρα δεν είμαι αστροφυσικός και σίγουρα δεν είμαι ο πιο ενημερωμένος άνθρωπος στον πλανήτη, δεν είμαι αγία ούτε θέλω να γίνω αλλά δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα με το ότι ”όλα τα πλάσματα θέλουν αγάπη” και δεν μιλώ μόνο για τα κατοικίδια. Και προβληματίζομαι.

Γιατί προβληματίζομαι; Γιατί πως γίνεται να αγαπάς και ταυτόχρονα να καταδικάζεις μία κακή πράξη ή έναν κακό άνθρωπο; Μήπως η έλλειψη αγάπης δεν οδήγησε εκεί; Δεν ξέρω, πολύ μπερδεύομαι. Αν δεν υπήρχε κάπου, κάποτε, κάποιος, που για κάποιο λόγο μίσησε, δεν θα ήταν το σήμερα αλλιώς; Ουτοπικό; Θα μου πει κάποιος: ”κοπελιά δεν αφήνεις τις φιλοσοφικές αναζητήσεις;” και θα απαντήσω πως τώρα αυτό με απασχολεί. Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να αγαπάς και να μισείς ταυτόχρονα. Ή μήπως δεν πρόκειται για ειλικρινή, ολοκληρωτική αγάπη; Θα ήθελα τη γνώμη σας στα σχόλια.

Επίσης, θα ήθελα ο καθένας μας να κάνει ένα πείραμα που θα εξηγήσω και μετά να μιλήσουμε για την εμπειρία του, κι εγώ μαζί. Λοιπόν, θεωρώ πως το νόμισμα έχει πάντα δύο πλευρές και εξαρτάται ποιά επιλέγεις να δεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση από την μια πλευρά έχουμε την αγάπη και από την άλλη το μίσος. Επιλέγουμε όποια θέλουμε και σύμφωνα με αυτή λειτουργούμε όλη την μέρα, απέναντι σε όλους, ακόμη και στον εαυτό μας. Θα μπορέσουμε;

Γενικά πολύ έχω μπερδευτεί και θέλω και τη γνώμη σας. Θα παρακαλέσω για απλά και κατανοητά πράγματα, γιατί όπως είπα δεν είμαι αστροφυσικός. Εσείς τι πιστεύετε για την αγάπη;

Αν θέλετε κάντε εγγραφή, πατήστε like, μοιραστείτε το και αφήστε ένα σχόλιο.